Gordelroos: oorzaken, ziekenhuisopname, behandeling en herstel

Gordelroos, ook wel herpes zoster genoemd, is een huiduitslag veroorzaakt door het waterpokkenvirus. Het virus blijft na waterpokken levenslang in het lichaam aanwezig en kan jaren later opnieuw actief worden in een zenuwknoop, waardoor pijnlijke blaasjes ontstaan in het verzorgingsgebied van één of meer zenuwen.

Bij gezonde mensen gaat gordelroos meestal vanzelf over en is een ziekenhuisopname doorgaans niet nodig. Opname of behandeling in het ziekenhuis kan wel nodig zijn bij een ernstig verminderde afweer, een uitgebreide of verspreide infectie, ernstige complicaties, gordelroos rond het oog of wanneer behandeling met antivirale medicijnen via een infuus noodzakelijk is.

Wat is gordelroos?

Gordelroos (officiële naam: herpes zoster) is een huidaandoening, die veroorzaakt wordt door het varicella-zoster virus. Dit virus is ook de oorzaak van waterpokken.

Gordelroos (herpes zoster) is een infectie van een zenuw door een virus. Dit virus is hetzelfde virus dat bij kinderen waterpokken veroorzaakt.

Gordelroos geeft pijn, jeuk en blaasjes op de huid. Het zit aan 1 kant van je lichaam. Bijvoorbeeld op 1 helft van je borstkas.

De medische naam voor gordelroos is herpes zoster.

Hoe ontstaat gordelroos?

Gordelroos wordt veroorzaakt door het varicellazostervirus (VZV). Dit is hetzelfde virus dat waterpokken veroorzaakt.

Wanneer een kind waterpokken heeft gehad, blijft na genezing het virus achter in het lichaam. Dit virus trekt zich terug in een zenuwknoop naast het ruggenmerg. Het virus blijft hier gedurende het gehele leven aanwezig zonder dat het problemen veroorzaakt.

Na primaire infectie met (varicellazostervirus), die zich, meestal op de kinderleeftijd, manifesteert als waterpokken, trekt het virus zich terug in de sensibele ganglia, waar het levenslang aanwezig blijft.

Soms wordt het virus na jaren weer actief. Dat geeft gordelroos.

Door een afname van de werking van het immuunsysteem bij het ouder worden (immunosenescence), of door ziekte of medicatie, kan het virus weer actief worden en zich via een spinale zenuw of hersenzenuw verspreiden, waarbij het zich manifesteert als gordelroos in een of meerdere dermatomen.

Waardoor het varicella-zoster virus geactiveerd wordt, is niet helemaal zeker. Het heeft waarschijnlijk met een verminderde weerstand (immuniteit) te maken.

We weten niet waardoor het virus weer actief wordt.

Wie heeft een grotere kans op gordelroos?

Iedereen kan gordelroos krijgen. De kans is het grootst als je ouder bent dan 60 jaar.

Gordelroos komt vooral voor bij volwassenen ouder dan 50 jaar en mensen met een verzwakt immuunsysteem door ziekte of medicatie.

De kans hierop is het grootst als u ouder bent dan zestig jaar of een verminderde weerstand heeft, bijvoorbeeld door diabetes of een andere chronische ziekte.

Ernstig zieke mensen, mensen die medicijnen gebruiken die de afweer onderdrukken en mensen die bestraling (radiotherapie) krijgen hebben meer kans op gordelroos.

Je hebt een grotere kans op gordelroos als je afweer minder goed is. Dat kan komen door een ziekte, zoals hiv. Of door medicijnen, zoals methotrexaat.

Gordelroos komt vooral voor bij mensen boven de vijftig jaar. Het virus dat tijdens uw jeugd waterpokken veroorzaakte, blijft in het lichaam achter. Het steekt de kop weer op. Vaak komt doordat uw weerstand (tijdelijk) minder groot is.

Hoe vaak komt gordelroos voor?

Per jaar komt dit bij ongeveer 3 op de 1.000 mensen voor.

In 2022 was de gemiddelde jaarlijkse incidentie van gordelroos in Nederland, op basis van huisartsregistraties, 5,2 per 1.000 inwoners.

De incidentie was hoger voor vrouwen dan voor mannen (6,1 versus 4,4 per 1.000 inwoners).

De incidentie nam toe met leeftijd: onder volwassenen van 50-54 jaar was de incidentie 4,6 per 1.000 inwoners, dit liep op tot 9,8 per 1.000 inwoners in de leeftijdsgroep 65-69 jaar en 17,8 per 1.000 inwoners onder personen van 85 jaar en ouder.

In Europa is de kans om eens in het leven gordelroos te krijgen naar schatting 25 procent; van de mensen die de leeftijd van 85 jaar bereiken, zal ongeveer 50 procent gordelroos hebben doorgemaakt.

Welke klachten geeft gordelroos?

Gordelroos begint vaak met jeuk, tintelingen of een brandende pijn aan één kant van het lichaam. Meestal op de borst, rond de taille of in het gezicht.

Je krijgt jeuk, tintelingen, een branderig gevoel of pijn op een deel van je huid. Dit kan op je bovenlichaam, armen, benen of gezicht zijn.

Vaak is er enkele dagen voor het ontstaan van de blaasjes sprake van prodromale verschijnselen, zoals tintelingen, overgevoeligheid van de huid, pijn of jeuk.

Voordat gordelroos zichtbaar wordt, kan uw huid op die plaats al gevoelig zijn. Ook kunt u zich ziek voelen met hoofdpijn en koorts.

Na een paar dagen ontstaan er rode vlekjes en blaasjes met vocht in een bandvormig patroon langs een zenuwbaan.

Na een paar dagen ontstaan rode pukkels. Hierin komen blaasjes of blaren. Gedurende enkele dagen tot een week komen er nieuwe blaasjes bij.

Soms zijn het maar een paar blaasjes, soms veel. Soms geeft gordelroos alleen jeuk en pijn, zonder vlekjes of blaasjes.

De pijn kan hevig zijn. U kunt zich grieperig voelen of lichte koorts krijgen.

De lymfeklieren in de buurt van de gordelroos kunnen pijnlijk en opgezwollen zijn.

Kenmerkend voor gordelroos zijn de unilaterale gegroepeerde blaasjes op een erythemateuze bodem, gelokaliseerd in het verzorgingsgebied van een sensibele zenuw.

Waar op het lichaam komt gordelroos voor?

Gordelroos kan overal op het lichaam voorkomen.

Gordelroos kan op het hele lichaam voorkomen. Meestal zit het op de romp (50%), vooral in het gordelgebied, vandaar ook de naam. Maar het kan ook op andere plaatsen voorkomen zoals op de armen (20%) of in het gezicht (15%).

Gordelroos komt vooral voor op de romp, maar kan ook op de armen, benen en in het gezicht zitten.

De uitslag zit meestal aan één zijde van het lichaam in het verzorgingsgebied van één zenuw.

De uitslag zit bij elkaar aan één kant van het lichaam, vaak in de vorm van een band of gordel. Vandaar de naam gordelroos.

Gordelroos in het gezicht, bij het oog of aan het oor

Bij gordelroos in het gezicht kunnen ernstige lokale complicaties ontstaan.

Bij gordelroos in het gezicht kun je oogontsteking krijgen. Als de blaasjes dicht bij het oog zitten of op de neus moet er altijd een arts meekijken.

Als de gordelroos in het gezicht zit, kan er een ernstige oogontsteking ontstaan. Dit gebeurt vooral als er blaasjes op de neus zitten.

Bij gordelroos rond het oog kunnen keratitis, conjunctivitis, uveïtis, ptosis of episcleritis ontstaan.

Bij gordelroos van het oog, krijgt u soms een hoornvliesbeschadiging.

Bij het ziektebeeld herpes zoster ophthalmicus is de 1e tak (nervus ophthalmicus) van de 5e hersenzenuw (nervus trigeminus) aangedaan; hierbij kan ook het oog betrokken zijn.

Soms zijn er blaasjes of roodheid op de neus en mediaal van het oog aanwezig (teken van Hutchinson).

Bij gordelroos in het gezicht kunnen ook de zenuwen rond het oor betrokken raken.

Bij het ziektebeeld herpes zoster oticus (ofwel syndroom van Ramsay Hunt) ontstaan blaasjes of roodheid in het verzorgingsgebied van de 7e hersenzenuw (nervus facialis): op of achter de oorschelp, buitenste gehoorgang, tong of gehemelte.

Symptomen zijn een facialisparese, verminderde smaak of (ernstige) oorpijn.

Naast de 7e kan ook de 8e hersenzenuw (nervus vestibulocochlearis) betrokken zijn met klachten van oorsuizen, gehoorverlies en vertigo.

Heel soms krijgt u dan last van een verlamming van de spieren in uw gezicht.

Wanneer kan ziekenhuisopname nodig zijn?

Bij gezonde mensen kan gordelroos meestal geen kwaad en herstelt de aandoening vanzelf.

Heel soms is behandeling in het ziekenhuis nodig met een infuus met het antivirale medicijn.

Ziekenhuisopname kan nodig zijn bij gedissemineerde gordelroos, ernstige infecties, betrokkenheid van belangrijke hersenzenuwen, complicaties aan het oog of het centrale zenuwstelsel en bij patiënten met een sterk verminderde weerstand.

Dit komt vooral voor bij immuungecompromitteerde patiënten.

Gedissemineerde gordelroos wordt vaker gezien bij cellulair immuungecompromitteerde personen.

Bij mensen met een verminderde weerstand verloopt gordelroos vaak ernstiger en kunnen er wel littekens achterblijven.

Er kunnen complicaties optreden, zoals een longontsteking, ontsteking aan het hart of de darmen, of hersenvliesontsteking.

Andere, meer zeldzame complicaties betreffen gedissemineerde gordelroos, neurologische aandoeningen zoals encefalitis of meningitis, blijvende aantasting van het gezichtsvermogen en aantasting van organen.

In zeldzame gevallen overlijden mensen aan gordelroos.

In 2022 registreerde het Centraal Bureau voor de Statistiek 38 sterfgevallen wegens herpes zoster (voorlopige cijfers). In het geval van overlijden met een diagnose herpes zoster is meestal sprake van comorbiditeit, waardoor het moeilijk is om vast te stellen welke aandoening een doorslaggevende rol speelde bij het overlijden.

Wanneer is snelle medische beoordeling nodig?

Heeft u gordelroos in het gezicht en gaat u minder goed zien? Of krijgt u een tintelend gevoel, jeuk of pijn aan uw oog? Dan moet u contact opnemen met de Spoedeisende Hulp.

Denk je dat je gordelroos hebt? Bel dezelfde dag de huisarts of de huisartsen-spoedpost als je blaasjes in je gezicht hebt of als je een ziekte hebt of medicijnen gebruikt die je afweer veel minder maken.

Bel bij gordelroos ook direct je huisarts of de huisartsen-spoedpost bij pijn in je oog, een rood oog, als je opeens minder ziet of niet tegen licht kunt, blaasjes of rode vlekjes op je neus of in een ooghoek, pijn of blaasjes aan je oor, opeens minder horen of een opeens scheef gezicht.

Als je opeens een scheef gezicht krijgt: je kunt een oog niet meer dicht doen of 1 van je mondhoeken hangt naar beneden. Dit heet een aangezichtsverlamming van Bell.

In de volgende gevallen dient u voor behandeling van gordelroos naar de huisarts te gaan: als u gordelroos in of rond het oog hebt; als u gordelroos in het gezicht hebt; als u veel pijn heeft aan de aangetaste huid; als u ouder bent dan vijftig jaar; als u een verminderde weerstand heeft, bijvoorbeeld door medicijngebruik.

Hoe wordt de diagnose gesteld?

Een arts of verpleegkundig specialist van de Spoedeisende Hulp onderzoekt u om vast te stellen of u gordelroos heeft.

Gordelroos is in het algemeen gemakkelijk te herkennen. Door hoe uw huid eruitziet in combinatie met de klachten weet uw arts dat u gordelroos heeft.

De typische huidafwijkingen zijn voldoende voor het stellen van de diagnose.

Bloedonderzoek is meestal niet nodig.

In geval van twijfel is nucleïnezuur amplificatietest, zoals PCR-diagnostiek, op blaasjesvocht uit een huidvesikel de eerste keuze.

Om de diagnose aan te tonen wordt het blaasjesvocht soms onderzocht op aanwezigheid van het virus.

In sommige gevallen kan het aantonen van varicellazostervirus (VZV) in bloed, liquor of bronchoalveolaire lavage van toegevoegde waarde zijn bij gedissemineerde varicellazosterinfectie, varicellazoster-geassocieerde infectie van het centraal zenuwstelsel of varicellapneumonie.

De rol van serologie bij verdenking op een acute infectie of reactivatie is beperkt vanwege de beperkte sensitiviteit en specificiteit van een immunoglobuline M-bepaling.

Behandeling van gordelroos

Antivirale medicijnen

In de meeste gevallen zal de arts u medicijnen tegen het waterpokkenvirus voorschrijven (valaciclovir).

Bij gordelroos in het gezicht en bij mensen met een stoornis in de afweer, wordt de aandoening behandeld met antivirale geneesmiddelen.

Meestal wordt aciclovir, valaciclovir of famciclovir voorgeschreven.

De Stichting Werkgroep Antibioticabeleid geeft aan dat aciclovir of valaciclovir geïndiceerd is bij kort bestaande ziekte, immuungecompromitteerden, ernstige infecties, betrokkenheid van de nervus ophthalmicus of meerdere dermatomen.

Deze medicijnen werken het beste als de infectie net is begonnen.

De behandeling van gordelroos bestaat uit virusremmende tabletten. Deze tabletten kunnen er alleen voor zorgen dat de klachten mogelijk minder heftig zijn en herstel sneller. Ze zorgen er niet voor dat het virus definitief verdwijnt.

Als je gordelroos in je gezicht hebt, krijg je medicijnen die virussen remmen: virus-remmers. Bijvoorbeeld aciclovir of valaciclovir. Ze helpen om ervoor te zorgen dat het virus niet naar je oog gaat. Ook kunnen ze de pijn wat minder maken.

Bijwerkingen zijn hoofdpijn en misselijkheid.

Pijnbestrijding

Het Nederlands Huisartsen Genootschap adviseert in de acute fase een beleid gericht op pijnverlichting met analgetica, volgens de NHG-Standaard Pijn.

Tegen de pijn kunt u zo nodig paracetamol gebruiken. Neem driemaal per 24 uur twee tabletten van 500 mg.

Tegen de pijn kun je paracetamol slikken. Neem 3 of 4 keer per 24 uur 2 pillen van 500 milligram.

Paracetamol werkt pijnstillend en koortsverlagend.

Gebruik geen ibuprofen, diclofenac of naproxen. Deze pijnstillers kunnen bij gordelroos soms ernstige bijwerkingen geven. Bijvoorbeeld ontstekingen in de huid.

Neem ook geen acetylsalicylzuur (aspirine) als pijnstiller.

Zalf, wondgaas en huidverzorging

Op de blaasjes kunt u een indrogende zalf, zoals zink-oxide zalf, smeren.

Eventueel kunnen de blaasjes indrogend worden behandeld met zinkoxideolie. Dit maakt ook de kans kleiner op een infectie met een bacterie.

Als de blaasjes op je bovenlichaam, armen of benen zitten, hoef je er niks aan te doen. Gordelroos gaat dan meestal vanzelf over.

Als je wilt, kun je een zalf op de blaasjes smeren, zoals zinkzalf, koelzalf, cetomacrogolzalf of lanettezalf.

U kunt de huid waar de gordelroos zit afdekken met bijvoorbeeld verband. Dit vermindert pijn en irritatieklachten.

Om uw kleding te beschermen of schuren te voorkomen, kunt u de blaasjes afdekken met zacht wondgaas.

Behandeling van ernstige of uitgebreide gordelroos

Heb je een heel slechte afweer, bijvoorbeeld door medicijnen zoals chemotherapie? Dan krijg je soms medicijnen die virussen remmen: virus-remmers. Of dit in jouw situatie nodig is, overlegt je huisarts meestal met je arts in het ziekenhuis.

Heel soms is behandeling in het ziekenhuis nodig met een infuus met het antivirale medicijn.

Bij oogontstekingen zal vaak het advies van de oogarts worden gevraagd.

Gespecialiseerde behandeling bij aanhoudende zenuwpijn

Een van de grootste problemen bij gordelroos is pijn. Deze pijn is soms bijzonder heftig en kan een halfjaar tot jaren nadat de gordelroos verdwenen is aanhouden.

De meest voorkomende complicatie van gordelroos is postherpetische neuralgie (PHN). PHN wordt gekenmerkt door een persisterende ernstige vorm van pijn, langer dan 3 maanden, in aansluiting op gordelroos.

De meest voorkomende complicatie (5-30%) van gordelroos is postherpetische neuralgie (PHN).

Het risico op PHN neemt toe met leeftijd. Andere risicofactoren voor PHN zijn prodromale pijn, ernstige acute pijn, ernstige of grotere omvang van de uitslag, gordelroos waar de hersenzenuwen bij zijn betrokken en immuunsuppressie.

Vooral oudere mensen met gordelroos hebben hier last van en mensen die gordelroos in het gezicht hebben gehad.

Er bestaat geen effectieve behandeling van gordelroos om postherpetische neuralgie (PHN) te voorkomen.

Bij pijn na gordelroos bestaan verschillende behandelingen. Soms bestaat de behandeling uit medicijnen.

U kunt ook een behandeling krijgen met een Qutenza huidpleister. Op deze pleister zit het stofje capsaïcine. Dit stofje kan ervoor zorgen dat u minder zenuwpijn krijgt.

Een nieuwe ontwikkeling is de behandeling met huidpleisters die de pijnzenuwen uitschakelen.

In een pijncentrum kan daarnaast een blokkade van een zenuw of zenuwknoop worden uitgevoerd.

Bij een blokkade zorgt de arts dat de zenuw of zenuwknoop minder signalen doorgeeft aan uw hersenen. Dit kan zorgen voor minder pijn.

Welke zenuw of zenuwknoop uw arts behandelt, hangt af van de plek waar u pijn heeft.

Met uw arts bespreekt u wat voor u de beste behandeling is.

Ruggenprik bij acute gordelroos

Bij het behandelen van acute gordelroos staat het snel behandelen van de pijn centraal.

Bij voorkeur worden de pijnklachten behandeld met een ruggenprik (epidurale injectie) ter hoogte van de ontstoken zenuwbaan.

Met de ruggenprik wordt een combinatie van medicijnen, waaronder ontstekingsremmers, ingespoten in de epidurale ruimte in je rug.

Deze ruimte loopt van je nek tot aan je stuitje.

Dit heeft als doel om de ontsteking van de zenuw zo snel mogelijk af te laten nemen.

De injectie kan op verschillende plaatsen in de rug worden gegeven, afhankelijk van waar de pijn zich bevindt. Dit kan bijvoorbeeld ter hoogte van de nek, borstkas, lage rug of het stuitje zijn.

Bij gordelroos in het gezicht of op het hoofd kan deze behandeling niet worden toegepast.

Bij acute gordelroos is het belangrijk dat je snel wordt geholpen. Hoe sneller de behandeling wordt uitgevoerd, hoe groter de kans is dat de pijn volledig verdwijnt.

Wat kunt u zelf doen?

• Laat uw huid zoveel mogelijk met rust.
• Raak de blaasjes zo weinig mogelijk aan.
• U mag gewoon douchen of in bad.
• U kunt wondgaas op de blaasjes doen om uw kleding te beschermen en schuren te voorkomen.
• Was uw handen met water en zeep als u aan de blaasjes heeft gezeten.
• Niet zwemmen en niet krabben bij blaasjes.
• Als de blaasjes kapot gaan, smeer de huid dan in met zinkoxideolie.

Laat uw huid zoveel mogelijk met rust. U mag gewoon douchen of in bad.

Was uw handen met water en zeep als u de blaasjes hebt aangeraakt. Er kan namelijk virus uit de blaasjes op uw handen zitten.

Is gordelroos besmettelijk?

De blaasjes zijn besmettelijk totdat ze zijn ingedroogd. Meestal duurt dit 7-10 dagen.

Het virus zit in het vocht van de blaasjes.

Een persoon met gordelroos kan VZV wel overdragen op anderen, waarbij het bij niet-immune personen waterpokken kan veroorzaken.

Gordelroos zelf is niet direct besmettelijk. Maar het vocht uit open blaasjes kan wel het waterpokkenvirus overdragen op mensen die nog geen waterpokken hebben gehad of niet zijn gevaccineerd. Zij krijgen dan waterpokken, geen gordelroos.

Het is niet mogelijk om door huidcontact gordelroos te krijgen.

Door direct contact met een blaasje waarin het virus zit kunt u anderen besmetten.

In zeldzame gevallen, waarbij er meestal sprake is van gedissemineerde gordelroos, kan transmissie plaatsvinden door het inademen van virusdeeltjes in aerosolen.

Aangezien overdracht van VZV door een persoon met gordelroos doorgaans plaatsvindt via direct contact, in tegenstelling tot waterpokken waarbij VZV primair aerogeen wordt overgedragen, is de kans op secundaire besmetting bij gordelroos veel lager dan bij waterpokken.

Wie moet u tijdens de besmettelijke periode vermijden?

Probeer te voorkomen dat vrouwen in de eerste drie maanden van de zwangerschap, baby’s en mensen met een ernstig verminderde weerstand besmet raken.

Een infectie kan namelijk complicaties veroorzaken.

Wees voorzichtig en blijf zeker uit de buurt van pasgeborenen, zwangeren en mensen met een verminderde weerstand die niet zeker weten of ze de waterpokken hebben doorgemaakt.

Voorkom dat er blaasjesvocht in aanraking komt met baby’s, zwangeren en mensen met verminderde weerstand die niet weten of ze waterpokken hebben gehad.

Kom ook niet dichtbij een zwangere. Misschien heeft die nooit waterpokken gehad. Dan is er een hele kleine kans dat het virus schade geeft aan de baby.

Kom niet dichtbij iemand met een slechte afweer. Als deze persoon het virus krijgt, kan die erg ziek worden van het virus.

Een algemeen werkverbod tot de blaasjes zijn ingedroogd kan geïndiceerd zijn bij werknemers die contact hebben met kwetsbare groepen, bijvoorbeeld personen met immuunsuppressie of prematuren van seronegatieve moeders.

Hoe lang duurt het herstel?

Gordelroos gaat meestal na één tot twee weken vanzelf over.

Gordelroos gaat meestal na 2 weken vanzelf over. Daarna blijft de huid nog een paar weken vlekkerig.

De klachten verdwijnen meestal vanzelf binnen twee tot vier weken.

Meestal drogen de blaasjes na 7-10 dagen in.

Binnen tien tot veertien dagen drogen de blaasjes in en vormen korstjes.

De blaasjes drogen eerst in tot korstjes, die later vanzelf van de huid af vallen. Dat kan 2 tot 4 weken duren.

Gordelroos geeft meestal geen littekens, tenzij u heeft gekrabd.

Je krijgt meestal geen littekens. Als je gekrabd hebt, kun je wel littekens krijgen.

Als de huid genezen is, kan deze toch pijnlijk blijven. Dit komt door aantasting van de zenuwen door het virus.

Soms blijven de klachten langer: de plek blijft langer vlekkerig, je voelt niks op de plek, de jeuk blijft of je hebt nog heftige pijn.

Een enkele keer blijven er langdurig klachten bestaan. De plek blijft dan vlekkerig of gevoelloos of u houdt jeuk of soms heftige pijn.

Kan gordelroos terugkomen?

Na het doormaken van gordelroos kan een recidief optreden; dit gebeurt in ongeveer 5% van de gevallen.

Het is mogelijk om meerdere keren in uw leven gordelroos te krijgen.

Als je gordelroos hebt gehad, krijg je het meestal geen tweede keer. Gebruik je medicijnen die je afweer minder maken? Dan kun je het wel een tweede keer krijgen.

Als dit vaak gebeurt kan besloten worden om de antivirale tabletten dagelijks te nemen.

Gordelroos en zwangerschap

Gordelroos tijdens de zwangerschap levert geen risico op congenitaal varicellasyndroom.

Neonaten van wie de moeder rond de bevalling gordelroos heeft, hebben in verband met de hoge antistoftiters bij de moeder geen risico op perinatale varicella.

Toch moet contact met zwangeren zonder immuniteit worden vermeden zolang de blaasjes nog niet zijn ingedroogd.

Preventie en vaccinatie

Er zijn vaccins die bescherming kunnen bieden tegen gordelroos.

Vaccinatie tegen gordelroos is in Nederland niet opgenomen in een publiek vaccinatieprogramma.

In 2019 adviseerde de Gezondheidsraad om het gordelroosvaccin Shingrix beschikbaar te stellen aan ouderen van ≥ 60 jaar, mits de prijs van het vaccin aanzienlijk daalt en het vaccin kosteneffectief wordt.

Vooralsnog is er geen financiële ruimte om het advies van de Gezondheidsraad over te nemen. Vaccinatie is dus alleen op eigen verzoek verkrijgbaar.

Een van de overwegingen die meespeelt bij de keuze voor vaccinatie is het bestaan van risicofactoren voor het ontwikkelen van gordelroos en/of PHN, waaronder leeftijd en/of stoornissen in de cellulaire immuniteit.

Je kunt nadenken of je een prik wilt tegen gordelroos. De prik maakt de kans waarschijnlijk kleiner dat je lang pijn houdt als je nog een keer gordelroos krijgt.

Welke maatregelen gelden in het ziekenhuis?

Algemene maatregelen om verspreiding te voorkomen zijn niet nodig.

In het ziekenhuis wordt voor immuungecompromitteerde patiënten met gordelroos strikte isolatie geadviseerd in verband met het risico op gedissemineerde gordelroos.

Gordelroos is geen meldingsplichtige ziekte.

Bronopsporing bij gordelroos is niet nodig.

Contactonderzoek is nodig om personen op te sporen die een verhoogd risico hebben op een ernstig beloop van een waterpokkeninfectie.

Deze contacten kunnen in aanmerking komen voor postexpositieprofylaxe als er sprake is van een significante blootstelling.

Personen met een verhoogd risico op een ernstig beloop van een waterpokkeninfectie kunnen bij een significante blootstelling in aanmerking komen voor postexpositieprofylaxe.

Wanneer controle na de behandeling nodig is

Als u virusmedicijnen hebt gekregen, moet u na 1 week terugkomen bij de huisarts voor controle.

De pijnspecialist vertelt wanneer hij jou graag terugziet.

Als er geen bijzonderheden zijn en je voelt je goed, dan mag je na de injectie weer naar huis.

Ben je thuis, maar heb je nog vragen of ben je ongerust? Twijfel dan niet om contact op te nemen met de behandelende zorgverlener.

tags: #gordelroos #opname #ziekenhuis