Tea tree bij astma bij katten: risico’s, symptomen en veilige behandeling

Tea tree-olie is niet geschikt voor katten met astma en mag niet worden gebruikt als behandeling van benauwdheid, hoesten of luchtwegontsteking. Tea tree behoort tot de sterk geurende en mogelijk irriterende stoffen die de luchtwegen kunnen prikkelen. Bij een kat met astma of chronische bronchitis kan blootstelling aan zulke dampen de klachten verergeren of een aanval uitlokken.

Astma bij katten is een chronische ontsteking van de diepe luchtwegen, waarbij de bronchiën kunnen vernauwen, ontsteken en extra slijm produceren. De behandeling bestaat vooral uit het remmen van de ontsteking, het zo nodig verwijden van de luchtwegen en het vermijden van irriterende stoffen, waaronder sterk geurende oliën en sprays.

Waarom tea tree riskant kan zijn bij een kat met astma

Bij astma reageert de wand van de lagere luchtwegen, zoals de bronchiën en bronchiolen, overmatig op een irriterende stof. Het gladde spierweefsel in de luchtwegen trekt samen om te voorkomen dat de irriterende stof dieper in het longweefsel terecht kan komen. Daarnaast wordt er slijm geproduceerd om de irriterende stof te vangen en er wordt een hoest opgewekt om dit slijm naar buiten te werken.

Het samentrekken van het gladde spierweefsel, de productie van slijm en de ontstekingsreactie van de luchtwegen dragen allemaal bij tot een vernauwing van de luchtwegen met als resultaat een bemoeilijkte ademhaling en hoesten. Tea tree-olie kan, net als parfum, luchtverfrissers, wierook, schoonmaaksprays en andere sterke geuren, de luchtkwaliteit in huis verslechteren en de luchtwegen extra belasten.

Ademen van irriterende stoffen zoals pollen, sigarettenrook, stof en huishoudelijke schoonmaakproducten in sprayvorm zijn mogelijke oorzaken van deze allergische reactie. Andere mogelijke triggers zijn luchtvervuiling, parfums, en bepaalde reinigingsmiddelen.

Tea tree niet in de lucht, op de huid of inwendig gebruiken

Gebruik tea tree-olie niet in een diffuser, luchtbevochtiger of vernevelaar in een ruimte waar de kat verblijft. Breng tea tree ook niet aan op de vacht, huid, poten of omgeving van de kat en geef het nooit via de bek. Een kat kan de olie tijdens het wassen van de vacht binnenkrijgen.

Een diffuser verspreidt vluchtige bestanddelen door de lucht. Daardoor kan een kat deze stoffen inademen, terwijl de eigenaar niet altijd merkt dat de luchtwegen van het dier daarop reageren. Voor katten met astma is het daarom verstandig om tea tree-olie en andere etherische oliën helemaal uit de leefomgeving te houden.

De precieze oorzaak van deze overgevoeligheidsreactie is meestal niet bekend. Risicofactoren voor het ontwikkelen van astma en bronchitis zijn onder andere sigarettenrook, stoffige kattenbakvulling en luchtverfrissers.

Wat is astma bij katten?

Astma bij katten, ook wel bekend als feline astma of allergische bronchitis, is een aandoening van de luchtwegen die bij katten voorkomt. Het is vergelijkbaar met astma bij mensen en wordt gekenmerkt door ontsteking en vernauwing van de luchtwegen. Dit leidt tot ademhalingsproblemen.

Astma is een allergische luchtwegaandoening, waarbij vaak de bronchiën betrokken zijn. De aandoening wordt ook wel astmatische bronchitis genoemd. Bij astma is er sprake van een allergische reactie in de luchtwegen.

Astma is een chronische luchtwegontsteking waarbij de bronchiën nauwer worden of samentrekken en er meer dik slijm wordt geproduceerd. De luchtwegen worden zo als het ware gedeeltelijk geblokkeerd, waardoor de ademhaling moeilijk wordt.

Astma en chronische bronchitis

De termen ‘astma’ en ‘chronische bronchitis’ worden bij katten vaak door elkaar gebruikt. Het zijn chronische aandoeningen van de diepe luchtwegen. De diepe luchtwegen zijn de grote bronchiën en kleine bronchiolen, de vertakkingen van de luchtpijp.

Andere termen die gebruikt worden bij dezelfde symptomen zijn ‘allergische bronchitis’ en ‘allergische luchtwegaandoening’. Chronische bronchitis en astma zijn verschillende aandoeningen. Bij katten die chronisch last hebben van hun diepe luchtwegen is de exacte oorzaak veelal onduidelijk, daarom worden de termen astma en chronische bronchitis vaak door elkaar gebruikt.

Bij astma reageren de diepe luchtwegen op een allergie-opwekkende stof, een allergeen. Het gladde spierweefsel in de luchtwegen trekt samen, er wordt slijm geproduceerd en er ontstaat een ontstekingsreactie.

Bij chronische bronchitis reageren de diepe luchtwegen op ingeademde deeltjes uit de lucht of iets onbekends. Dit kunnen deeltjes zijn van bijvoorbeeld sigarettenrook, pollen of schoonmaakspray. Ook nu wordt er slijm geproduceerd, ontstaat er een ontstekingsreactie en kan dit leiden tot benauwdheid.

Het verschil met astma is, dat het samentrekken van het gladde spierweefsel geen belangrijke rol speelt. Bij chronische bronchitis zijn de luchtwegen blijvend veranderd.

Omdat astma en chronische bronchitis in katten lastig van elkaar te onderscheiden zijn, worden beide aandoeningen op dezelfde manier behandeld.

Welke stoffen kunnen een astma-aanval uitlokken?

De exacte oorzaak van astma bij katten is meestal niet met zekerheid aan te wijzen, maar bekende triggers zijn sigarettenrook, huisstof, schimmel, pollen, kattenbakvulling met stof, aerosolen, sprays, schoonmaakmiddelen, verf- of vernisdampen, geurkaarsen en wierook.

• Tea tree-olie en andere sterk geurende etherische oliën
• Sigarettenrook en rook van geurkaarsen
• Wierook
• Parfum, deodorant en luchtverfrissers
• Schoonmaakmiddelen en schoonmaaksprays
• Spuitbussen en andere aerosolen
• Verf- en vernisdampen
• Stoffige of geparfumeerde kattenbakvulling
• Huisstof, huisstofmijt en schimmelsporen
• Pollen en luchtvervuiling
• Koude lucht

Stress kan astma-aanvallen verergeren of uitlokken. Infecties van de luchtwegen kunnen astmatische symptomen uitlokken en de aandoening verergeren. Genetische aanleg speelt waarschijnlijk ook een rol.

Astma bij katten herkennen

De symptomen van astma of chronische bronchitis kunnen per kat in soort en ernst variëren. Veel voorkomende symptomen zijn chronisch hoesten, eventueel samen met een fluitende of piepende ademhaling, een plotselinge aanval van heftige benauwdheid zonder voorafgaande symptomen en een versnelde of moeizame ademhaling.

De symptomen kunnen aanvalsgewijs optreden, maar kunnen ook vrij mild zijn, waardoor ze soms lange tijd onopgemerkt blijven voor de eigenaar. Sommige katten hebben een hoest die aanhoudt, terwijl andere katten vooral aanvallen van benauwdheid krijgen.

• Droge, harde of chronische hoest
• Hoesten dat lijkt op kokhalzen of het uitbraken van een haarbal
• Piepende of fluitende ademhaling
• Moeite met ademhalen, vooral bij het uitademen
• Snelle, oppervlakkige ademhaling
• Benauwdheid of hijgen zonder inspanning
• Ademen met open bek
• Verminderde activiteit of lusteloosheid
• Minder eten of verlies van eetlust
• Een gehurkte houding met ingetrokken schouders
• Een uitgestrekte nek en het hoofd laag bij de grond
• Slijm opgeven tijdens het hoesten

Hoesten gaat vaak met een gestrekte hals en het hoofd laag bij de grond, met de ellebogen naar buiten. Katten met astma kunnen meer moeite hebben met ademen, met name de uitademing gaat moeizamer, een piepende ademhaling hebben of zelfs flink benauwd zijn.

Een benauwde kat ademt sneller en zwaarder dan normaal of ademt zelfs met de bek open. De klachten kunnen gepaard gaan met een verminderde eetlust. In ernstige gevallen kan uw kat stoppen met eten.

Een astma-aanval bij de kat

Bij een astma-aanval trekken de spieren van de luchtwegen samen, het slijmvlies ontsteekt en er wordt veel slijm geproduceerd, dat slecht afgevoerd kan worden. De kat is erg kortademig, vooral het uitademen is bij een astma-aanval een probleem.

Er ontstaat een hoestaanval, waarbij het eruit ziet alsof de kat een haarbal probeert uit te wurgen. Tot slot hoest de kat taai slijm op, dat meestal weer wordt ingeslikt.

Bij een ernstige aanval kunnen katten met hun schouders ingetrokken zitten en hun nek uitstrekken. Ze ademen door hun bek, hebben hun ogen wijd geopend en kijken angstig. Er ontstaat zware kortademigheid en u kunt een kuchende en piepende ademhaling horen.

Een zware astma-aanval moet als een noodgeval behandeld worden, want uw kat kan stikken. De tong of slijmvliezen kunnen blauw worden door een tekort aan zuurstof. Dit is een spoedgeval.

Wat te doen bij ernstige benauwdheid

1. Blijf kalm en probeer uw kat zo rustig mogelijk te houden.
2. Gebruik geen tea tree, etherische oliën, sprays, parfum of andere geurende producten in de buurt van de kat.
3. Vermijd rook, stof en andere bekende prikkels.
4. Beperk stress en hanteer de kat zo weinig mogelijk.
5. Neem direct contact op met een dierenarts of dierenkliniek.

Als een astma-aanval niet wordt behandeld, kan er een status astmaticus ontstaan. Dit is een langdurige astma-aanval die niet op de normale medicatie reageert. Dit is bij katten niet ongebruikelijk en is een levensgevaarlijke toestand.

Geef alleen noodmedicatie die specifiek door de dierenarts voor uw kat is voorgeschreven en toegelicht. Het gebruik van een inhalator of luchtwegverwijder mag een spoedbeoordeling door de dierenarts niet uitstellen.

Waarom een dierenarts andere oorzaken moet uitsluiten

Er zijn verschillende ziekten die bij katten vergelijkbare symptomen als astma of chronische bronchitis kunnen geven. Voorbeelden daarvan zijn bacteriële infecties, longontsteking, vreemde voorwerpen die de luchtweg binnengedrongen zijn, hartaandoeningen, longparasieten en longkanker.

De symptomen onderscheiden zich soms nauwelijks van een infectie met longwormen, mycoplasma’s of hartziekten. Daarom is het in eerste instantie belangrijk om door een dierenarts een diagnose te laten stellen.

Het is noodzakelijk om deze aandoeningen eerst uit te sluiten, voordat de diagnose astma of chronische bronchitis kan worden gesteld. Tea tree of andere huisremedies mogen een onderzoek naar deze mogelijke oorzaken niet vervangen.

Diagnose van astma en chronische bronchitis

De dierenarts luistert naar de longen, onderzoekt de ademhaling en bespreekt het verloop van de klachten. Uw observaties tijdens een aanval zijn belangrijk, omdat de aanval vaak al voorbij is wanneer de dierenarts de kat onderzoekt.

Röntgenfoto’s

Bij de meeste hoestende of benauwde katten moeten er röntgenfoto’s van de borstholte gemaakt worden. Hierop is meestal een verdikking van de wanden van de bronchiën te zien, wat leidt tot een versmalling van de luchtwegen.

Daarnaast kan ‘air trapping’, letterlijk ‘gevangen lucht’, worden gezien in de luchtwegen. Air trapping treedt op wanneer ingeademde lucht niet meer uitgeademd kan worden, omdat de luchtwegen zich hebben samengetrokken. Hierdoor raken de longen overvuld met lucht.

Het middenrif kan er wat afgeplat uitzien door deze overvulling. De verdikte luchtwegen worden ook wel ‘doughnuts en tramlines’ genoemd, afhankelijk van de doorsnede van het longveld die op de röntgenfoto te zien is.

Niet alle katten met deze aandoeningen tonen deze afwijkingen. Het röntgenbeeld kan er soms volkomen normaal uitzien. Bij ongeveer 25% van de katten met astma wordt geen defect gezien op röntgenfoto’s.

Met röntgenfoto’s kunnen astma en chronische bronchitis niet definitief vastgesteld worden. Wel kunnen een aantal andere ziekten, die vergelijkbare verschijnselen veroorzaken, uitgesloten worden. Een bijkomend voordeel is dat röntgenfoto’s meestal bij een wakkere kat gemaakt kunnen worden, een roesje is dan niet nodig.

Bronchoscopie

Een andere techniek die zinvol kan zijn is een bronchoscopie. Dit onderzoek vindt onder narcose plaats. Hierbij wordt een slangetje met camera, een bronchoscoop, in de luchtwegen ingebracht om deze vanbinnen te bekijken.

Bij katten met een chronische luchtwegaandoening kan een overmaat aan slijm, ruwheid en roodheid van de diepe luchtwegen worden waargenomen. Ook hierbij kan het beeld normaal zijn.

Een bronchoscopie wordt bij katten eigenlijk alleen door dierenarts-specialisten uitgevoerd, omdat veel dierenartsen niet de juiste benodigdheden en expertise hebben voor dit onderzoek.

Spoelen van de luchtwegen

Door de luchtwegen te spoelen kan het opgevangen vocht onderzocht worden op de eventuele aanwezigheid van ontstekingscellen, bacteriën en kankercellen. Bij katten met een chronische aandoening van de diepe luchtwegen bevat het longvocht vaak grote hoeveelheden ontstekingscellen.

Een bronchoalveolaire lavage, of BAL, is een techniek waarbij steriel water in de diepe luchtwegen wordt gebracht en weer wordt opgezogen. Het vocht kan worden onderzocht op ontstekingscellen, tumorale cellen en bacteriën en kan op kweek worden gezet.

Dit onderzoek vindt altijd onder narcose plaats en wordt in combinatie met bronchoscopie of los ervan uitgevoerd.

Bloed- en ontlastingsonderzoek

Het is niet mogelijk om astma en chronische bronchitis met bloed- of ontlastingsonderzoek vast te stellen. Wel is het belangrijk om bij hoestende en benauwde katten een longworminfectie uit te sluiten met behulp van ontlastingsonderzoek.

Zo’n onderzoek is niet belastend en goedkoop. Een bloedonderzoek kan bij astma soms een grote hoeveelheid eosinofiele granulocyten laten zien, maar de uitslag is niet voldoende om astma zelfstandig vast te stellen.

Behandeling van astma bij katten

De behandeling van astma bij katten is gericht op het beheersen van ontstekingen en het verminderen van de hoeveelheid en de ernst van aanvallen. De behandeling verschilt per kat en wordt nauwkeurig door de dierenarts bepaald.

Omdat astma en chronische bronchitis in katten lastig van elkaar te onderscheiden zijn, worden beide aandoeningen op dezelfde manier behandeld. De behandeling bestaat meestal uit een combinatie van ontstekingsremming, eventuele luchtwegverwijding en maatregelen in de leefomgeving.

Ontstekingsremmers

Het remmen van de ontstekingsreactie in de luchtwegen is het belangrijkste onderdeel van de behandeling. Corticosteroïden zijn krachtige ontstekingsremmers die hiervoor ingezet kunnen worden.

Deze kunnen systemisch worden toegediend in de vorm van tabletten of injecties. Een langdurige toediening van dit soort medicijnen kan bijwerkingen geven zoals een toegenomen eetlust, meer drinken en plassen, gewichtstoename, suikerziekte en een dunne broze huid.

Bij dieren kunnen ook vraatzucht, ander gedrag, een hangbuik, een slechte vacht, een verhoogde kans op infecties, futloosheid en spierzwakte voorkomen. De werking en de bijwerkingen van prednison zijn sterk afhankelijk van de gebruikte dosering.

Bij inhalatie komt het middel direct in de longen terecht, dus daar waar het nodig is. Bovendien wordt het middel alleen in lagere concentraties opgenomen in de rest van het lichaam, waardoor de genoemde bijwerkingen bij langdurige behandeling in mindere mate optreden.

Inhalatietherapie

Voor inhalatietherapie is een speciale inhalatiekamer met een beademingsmasker nodig. Aan het ene eind van de kamer kan de inhaler bevestigd worden en aan het andere eind is een beademingsmasker bevestigd.

Via dit systeem kunnen corticosteroïden en, indien nodig, luchtwegverwijdende medicijnen rechtstreeks in de longen worden toegediend. Hierdoor treden er minder bijwerkingen in de rest van het lichaam op dan bij een systemische behandeling.

Katten tolereren deze behandeling opvallend goed; bij de meeste katten gaat het zelfs gemakkelijker dan tabletten toedienen. Ongeveer 90% van de katten accepteert een inhalator, maar het is belangrijk om de kat er langzaam en met veel geduld aan te laten wennen.

Stress is voor astmatische katten echt belastend. Een inhalator mag daarom niet plotseling of met dwang worden aangebracht als de kat daardoor sterk in paniek raakt.

Luchtwegverwijdende middelen

Medicijnen die helpen om de luchtwegen te verwijden worden meestal in combinatie met corticosteroïden gebruikt. Deze medicijnen kunnen via de bek, via een injectie of via inhalatie worden toegediend.

Bronchodilatatoren zoals salbutamol, terbutaline en theofylline kunnen het spasme van de luchtwegen opheffen. Bronchodilatatoren remmen de ontsteking van de luchtwegen niet en moeten daarom altijd gecombineerd worden met een ontstekingsremmer wanneer ze als onderdeel van de behandeling worden gebruikt.

Sommige luchtwegverwijdende middelen werken snel na toediening, binnen vijf tot tien minuten, en relatief kortdurend, twee tot vier uur. Hierdoor kunnen ze gebruikt worden op momenten dat het nodig is, zoals in noodgevallen van ernstige kortademigheid.

Slijmoplossende middelen en verneveling

Bij sommige katten is een overmatige slijmproductie een probleem. De toevoeging van een slijmoplossend middel aan het voedsel kan voor deze katten behulpzaam zijn.

Astma gaat vaak gepaard met overmatige productie van taai slijm in de luchtwegen. Het vernevelen van fysiologisch zout helpt dan om dit slijm los te maken en te verdunnen. Daardoor wordt het gemakkelijker voor het lichaam om dit af te voeren.

Het verwijderen van overtollig slijm vermindert de kans op verstopping van de luchtwegen en kan ook de benauwdheid verminderen. Hoesten, piepende ademhaling en moeilijke ademhaling kunnen daardoor afnemen.

Fysiologisch zout is een milde oplossing van natriumchloride in water. Het gebruik van verneveling moet bij een kat met astma met de dierenarts worden besproken, vooral wanneer de kat tijdens de behandeling stressvol of benauwd reageert.

Een inhalator veilig aanleren

Voordat u de inhalator met medicatie op de neus van uw kat drukt, is het belangrijk om uw kat stap voor stap en met geduld aan de inhalator te laten wennen. Het kan een week of twee duren voordat uw kat er helemaal aan gewend is.

1. Leg de inhalatiekamer in huis neer zodat uw kat er rustig aan kan snuffelen.
2. Leg iets lekkers bij de inhalatiekamer zodat het een leuk object wordt.
3. Kijk welke maat van het masker het beste bij uw kat past.
4. Probeer rustig alleen het kapje dat over de neus gaat even op het snuitje van uw kat te doen.
5. Druk niet door en haal het kapje snel weg als uw kat het niet prettig vindt.
6. Geef daarna direct een beloning.
7. Herhaal dit en probeer het kapje steeds iets langer op het snuitje van uw kat te houden.
8. Plaats daarna de inhalatiekamer op het masker en kijk of uw kat dit accepteert.
9. Laat uw kat door het masker ademen en bouw dit rustig op als dat nog lastig is.
10. Voeg pas daarna de medicatie toe.

Let erop dat u de ogen van uw kat niet bedekt. Het middel zelf heeft niet zo’n lekkere smaak voor katten, waardoor een beloning na de behandeling kan helpen.

Toedienen van de inhalatie

1. Schud de inhalator goed.
2. Sluit de inhalator aan op de inhalatiekamer.
3. Ga zelf op de grond zitten en zet uw kat bijvoorbeeld voor u op de grond met de rug naar u toe.
4. U kunt de kat ook op tafel, het aanrecht of op schoot plaatsen met de rug naar u toe.
5. Plaats uw hand voor het ademmasker, zodat het middel niet kan ontsnappen.
6. Druk de inhalator één keer stevig in terwijl u uw hand ervoor houdt.
7. Druk de inhalator niet in terwijl het masker al op het snuitje van uw kat zit, omdat de kat daarvan kan schrikken.
8. Breng het ademmasker over de snuit van de kat aan.
9. Laat de kat ongeveer tien keer in- en uitademen met het masker over de snuit.
10. Laat de kat rustig los en beloon hem of haar met iets lekkers.

Sommige katten hebben er een hekel aan als de puff geproduceerd wordt terwijl ze het beademingsmasker al over de snuit hebben. In dat geval kunnen de medicijnen eerst in de kamer worden gebracht en pas daarna kan het masker over de snuit van de kat worden gezet.

Dit kan er mogelijk toe leiden dat een lagere dosis van de medicijnen in de luchtwegen terechtkomt, waardoor in sommige gevallen een tweede dosering gegeven moet worden voor voldoende effect. Volg hiervoor altijd de instructies van de dierenarts.

De procedure wordt meestal tweemaal daags toegepast. Bij een inhalator met een ander voorschrift kunnen het aantal puffs, de ademhalingen en de frequentie verschillen.

Soms hoesten katten in de eerste weken na het gebruik van de puffer wat meer. Dit zal na verloop van de tijd minder worden. Soms ontstaat er een uitslag op het gezicht waar het mondmasker tegen de huid aankomt. Om dit te voorkomen kan het hoofd van de kat na gebruik van de inhalator met een vochtige doek worden afgenomen.

Tea tree uit de leefomgeving verwijderen

Als tea tree in huis wordt gebruikt, stop dan met het gebruik ervan in alle ruimtes waartoe de kat toegang heeft. Ventileer de ruimte en voorkom dat de kat in contact komt met een doek, schoonmaakmiddel, diffuser of oppervlak waarop tea tree is aangebracht.

Was oppervlakken waarop olie is terechtgekomen volgens de aanwijzingen voor het betreffende product en houd de kat weg totdat de geur verdwenen is en het oppervlak schoon en droog is. Gebruik geen tea tree om de kattenbak, mand, vacht of leefomgeving van de kat te reinigen.

De meest ideale vorm van behandeling is het voorkomen van contact met stoffen die de overprikkeling van de luchtwegen bij uw kat veroorzaken. Helaas is de oorzaak vaak niet te achterhalen of kan contact met de stof niet voorkomen worden, bijvoorbeeld bij pollen of huisstofmijt.

Andere maatregelen voor een betere luchtkwaliteit

Probeer erachter te komen waar uw kat gevoelig op reageert, zodat u zelf maatregelen kunt nemen om de ernst van de symptomen te verminderen. Denk hierbij aan het stoppen met roken in huis en het vermijden van huishoudelijke schoonmaaksprays in de buurt van de kat.

• Gebruik geen tea tree, etherische oliën, wierook of geurkaarsen.
• Gebruik geen parfum, luchtverfrisser of geparfumeerde sprays in huis.
• Rook uitsluitend buitenshuis.
• Vermijd schoonmaaksprays, spuitbussen, verf- en vernisdampen.
• Kies kattenbakvulling die niet stuift en geen geurstoffen bevat.
• Stofzuig regelmatig en beperk stofbronnen.
• Verlucht het huis voldoende, zonder de kat aan koude lucht bloot te stellen.
• Houd vochtige ruimtes goed geventileerd.
• Overweeg een luchtzuiveraar om de luchtkwaliteit te verbeteren.
• Houd bij welke omstandigheden voorafgaan aan hoesten of benauwdheid.

Katten die gevoelig zijn voor seizoensgebonden oorzaken, zoals pollen, kunnen er baat bij hebben om soms tijdelijk binnengehouden te worden. Houd dan ook de ramen dicht. Niet iedere kat zal het weten te waarderen om tijdelijk niet meer naar buiten te mogen, dus kijk goed of dergelijke maatregelen geen stress bij uw kat veroorzaken.

Overgewicht en algemene conditie

Overgewicht kan ademhalingsproblemen versterken. Het is daarom belangrijk om uw kat op een gezond gewicht te houden. Overgewicht maakt ademhalen zwaarder en verergert klachten.

Een goede weerstand wordt ondersteund door jaarlijkse vaccinaties, regelmatig ontvlooien en ontwormen, kwalitatieve voeding en voldoende beweging. Katten met astma zijn kwetsbaarder, dus is het extra belangrijk om te voorkomen dat uw kat ziek wordt.

Voldoende beweging moet wel worden aangepast aan de belastbaarheid van de kat. Een benauwde kat mag niet worden gedwongen tot inspanning.

Prognose van een kat met astma

Astma is een chronische aandoening die niet te genezen is, maar met de juiste behandeling kunnen de symptomen sterk verminderen. Behandeling is vaak levenslang nodig.

De prognose hangt af van de ernst van de aandoening en van de periode tussen het ontstaan van de aandoening en de start van de behandeling. De meeste katten reageren goed op behandeling, waardoor de kwaliteit van leven enorm verbetert.

Katten met astma die goed behandeld worden, kunnen even oud worden als andere katten. Sommige katten hebben alleen medicijnen nodig op het moment dat de astma opflakkert, terwijl andere katten dagelijks medicijnen moeten krijgen.

Acute ernstige aanvallen kunnen fataal aflopen als een behandeling niet snel genoeg wordt ingezet. Ook kan er bij chronische problemen en een te lang uitgestelde behandeling bindweefsel in de luchtwegen ontstaan, waardoor de luchtwegen steeds minder goed kunnen werken.

Dit kan niet meer genezen en uiteindelijk zelfs fataal worden. Als de ziekte te laat wordt ontdekt of niet goed wordt behandeld, kan ook longemfyseem optreden, waarbij de longen onherstelbaar beschadigd raken.

tags: #tea #tree #bij #astma #kat